نوشته شده توسط یه تنها در  سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 22:35

نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه هشتم شهریور 1388ساعت 11:20

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 19:14

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 19:6

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 19:1

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 18:56

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 18:47

نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 19:26

امروز هم سپیدی موهایم را شمردم  نامحدودند  چون زیبایی تو و تنهایی من!!!
نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه هفتم خرداد 1388ساعت 17:57

تنها
هيچکس با من نيست !...مانده ام تا به چه انديشه کنم... مانده ام در قفس تنهايی...در قفس ميخوانم... چه غريبانه شبي ست... شب تنهايی من!...
نوشته شده توسط یه تنها در  سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت 10:58

تنهایی ، آرامگاه جاوید من است و درد و سکوت ، همنشین تنهایی من!
نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388ساعت 16:47

یه وقتایی به چشم من از خود من خودی تری  وقت فروریختن تن تنها امید آخری یه وقتایی غریبه ای رنگ غروب رفتنی تو روز ویرون دلم هر چی كه ساختی میشكنی برای من مثل چشام نزدیكی اما دور میشی  برای بیقراریام فاصله صبور میشی كجا رو داری میپایی عاقبت نگات منم منم كه توی آسمون طرح چشاتو میزنم میری یه جا كه دست من نتونه پیدات بكنه نتونه جاده راهشو نثار پاهات بكنه غریبگی نكن عزیز تو لحظه های بی امید واسه كسی كه وعده رفاقت از تو می شنید
نوشته شده توسط یه تنها در  جمعه یازدهم اردیبهشت 1388ساعت 10:18

تقدیم به تو که ناز چشات حلقه اتصال من به خداست...
نوشته شده توسط یه تنها در  سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388ساعت 10:29

اسيرتنهايي وغم بودم دلبسته اين دو بودم اما اين دو هم منو تنها گذاشتن خدايا چكنم با اين بي كسي.....
نوشته شده توسط یه تنها در  دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388ساعت 16:50

نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 9:43

عشق چیزیست که بیشتر از هر چیزی داشتنش را دوست داریم و بیشتر از هر چیزی دادنش را دوست داریم و هیچکس در نمی یابد که عشق همان چیزیست که همواره داده می شود و پذیرفته نمی شود
نوشته شده توسط یه تنها در  سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت 17:19

پس از آن غروب رفتن اولين طلوع من باش من رسيدم رو به آخر تو بيا شروع من باش شمع رو از قصه جدا كن چكه كن رو باور من خط بكش رو جاي پاي گريه هاي آخر من اسمتو ببخش به لبهام بي تو خاليه نفسهام خط بكش رو باور من زير سايه بون دستام خواب سبز رازقي باش عاشق هميشگي باش خسته ام از تلخي شب تو طلوع زندگي باش من پر از حرف سكوتم خاليم رو به سقوطم بي تو و آبي عشق تشنه ام كوير لوتم نمي خوام آشفته باشم آرزوي خفته باشم تو نذار آخر قصه حرفمو نگفته باشم
نوشته شده توسط یه تنها در  دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت 18:19

زندگی عشق است   عشق افسانه نیست                                                  أن که عشق را أفرید                          دیوانه نیست
نوشته شده توسط یه تنها در  سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 15:59

این روزها برایم هیچ ننوشتی ولی من خواندمت و سرودمت در همه ی تنهائیهایم اکنون دریافتم که مرا از احساسم گریزی نیست که هزاران سال است تو را می جویم و نمی یابم...
نوشته شده توسط یه تنها در  چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 10:33

تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست... تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی درآن نیست... تنهاییرا دوست دارم زیرا تجربه کردم... تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست... تنهایی را دوست دارم زیرا......
نوشته شده توسط یه تنها در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 12:11

قصه ي غربت صحرا شده ام....وسعت درد فقط سهم من است باز هم قسمت غم ها شده ام.. دگر ايينه ز من بي خبر است كه اسير شب يلدا شده ام.... من كه بي تاب شقايق بودم همدم سردي يخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنيد تا نبينم كه چه تنها شده ام.........
نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 11:47

تنهایی خیلی تلخه! وقتی که بی تو هستم! تنها می مونه دستم! با این دل شکستم           تنهایی خیلی درده! اگه نیای به خوابم! وقتی تو اضطرابم! توام ندی جوابم             تنهایی خیلی سرده! وقتی پیشم نباشی! آتیشم نباشی! بیدار می شم نباشی
نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 17:56

اگه توی کوچه های دلتنگی گم شدی من در کنارتم اگه بغض تنهایی اومد سراغت بدون که من باهاتم اگه اونقدر خسته شدی که نتونستی تحمل کنی کوله بار تنهایی و خستگیت رو بنداز رو دوش من تا بار تنهایی و غم اون اسیرت نکنه اگه وازه عشق خیس بشه تو رویات بدون که من باهاتم اما تنهام نزار که میمیرم
نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه نوزدهم دی 1387ساعت 12:53

هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته هرجا بودی یادت نره یه بیت جا مونده داری یه هنجره پر از غزل تو غیبتت تو ساکته تو ای عزیز هرجا بودی طنین این صدا بودی برای زنده بودنم نفس بودی هوا بودی قدم قدم تو جاده ها دلیل رفتنم شدی تو خود تنم شدی حتی اگه جدا بودی هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته فقط خیال ناز توست که این سکوت رو میشکنه دست نجیب تو فقط تار دلم رو میزنه هرجا بودی یادت نره دلم اسیر خواستنه وقتی نباشی کاره من روز و شب رو شمردنه
نوشته شده توسط یه تنها در  شنبه هفتم دی 1387ساعت 16:56

تك و تنها مونديم اينجا بي نشون             ميون اين همه از ما بهترون  تك و تنها توي اين شهر غريب                  لابه لاي آدماي نارفيق تك و تنها ، بي خبر از شهرمون                انتظار شده علاج دردمون تك و تنها شديم و بي همزبون                 چشم به راهيم تا بياد يه مهربون تك و تنها شديم اما بي خيال                   بي خيالي شده امروز اصل حال تك و تنها ، هميشه پر از غمه                  روزگار مي گذرونه دور از همه تك و تنها ، هميشه با چشم تر                ميمونه چشم انتظار زنگ در تك و تنها ، غمش از بي كسيه                خوب اينم واسه خودش يه رسميه تك و تنها ، هميشه با دل خون                 ميمونه منتظر يه همزبون تك و تنهايي خودش دنياييه                      دنياي بي كسي و باحاليه تك و تنهايي نشون آدماست                     آدماي عاشق بي ادعاست تك و تنهايي ما هم عشقيه                      يه روزي مياد ، يه روز خودش ميره تك و تنهايي همينه آخه ما                        بعضي وقتا هم ميريم تو آدما تك و تنهايي و ول كن نون بيار                     آخه اينه رسمه اين دنياي تار
نوشته شده توسط یه تنها در  شنبه سی ام آذر 1387ساعت 16:35

نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه بیست و چهارم آذر 1387ساعت 18:13

خدایا صدامو بشنو...من تنهام اگه تنهام بذاری تنهاترینم.
نوشته شده توسط یه تنها در  دوشنبه یازدهم آذر 1387ساعت 15:11

کاش میشد عشق را تفسیر کرد خوابه چشمان تو را تعبیر کرد... کاش میشد همچون گلها ساده بود... سادگی را با تو عالمگیر کرد.... کاش میشد در خرابه آباد دل،خانه احساس را تعمیر کرد... کاش میشد در حریم سینه ها عشق را با وسعتش تکثیر کرد
نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت 8:40

چشمهايم را مي بندم عطر خيالِ تو مي پيچد طعم بوسه هایت را به یاد می اورم ! توي دلم قند آب مي شود آب، سيل مي شود سيل مرا مي برد به سنگ و صخره مي زند از خواب مي پَرم در اين ميان ذراتِ سياهِ شب روي طرحِ سادۀ لباسِ من نشسته اند و رازي سخت درون قلبم !
نوشته شده توسط یه تنها در  پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 11:44

بیا تا برایت بگویم چه اندازه ای تنهاییم بزرگ است...
نوشته شده توسط یه تنها در  یکشنبه بیست و یکم مهر 1387ساعت 10:0